مواجهه با کایوت ها (گرگ صحرایی آمریکای شمالی) میتواند برای بسیاری از افراد، بهویژه کسانی که در مناطق روستایی یا حاشیه شهر زندگی میکنند، نگرانکننده باشد. این حیوانات با وجود نقش مهمی که در حفظ تعادل اکوسیستم دارند، گاهی با نزدیک شدن به محل زندگی انسانها یا حمله به حیوانات خانگی و دامها دردسرساز میشوند. جستوجوی غذا در زبالهها نیز یکی دیگر از رفتارهایی است که میتواند حضور آنها را پررنگتر کند و حس ناامنی ایجاد کند. آگاهی از روشهای اصولی و مسئولانه برای کنترل این شرایط میتواند به کاهش خطرات احتمالی کمک کند. در این مقاله از سلام دنیا به روش های به دام انداختن کایوت و راهکارهای جلوگیری از مزاحمت آنها پرداختهایم.
چگونه یک کایوت را به دام بیندازم؟
قسمت 1: آماده شدن برای به دام انداختن کایوت
1. از تله مناسب استفاده کنید
کایوتها حیوانات قوی هستند، بنابراین به تلهای بزرگ، قدرتمند و سریع نیاز دارید. یک تله فنری شماره 3 با باز شدن فک حدود 6 اینچ (15 سانتیمتر) میتواند این کار را انجام دهد. یک تله شماره 1.5 احتمالاً برای گرفتن یک کایوت خیلی کوچک است.
حتما بخوانید: خطرناک ترین و کشنده ترین حیوانات فلوریدا
- مطمئن شوید که تله دارای یک چرخاننده مرکزی و یک صفحه پایه تقویتشده است. چرخاننده مرکزی با اجازه دادن به کایوت به دام افتاده برای کشیدن زنجیر سنگینی که به پایین تله متصل است، احتمال آسیب دیدن پای کایوت را کاهش میدهد. تله های قفسی برای کایوتها خوب کار نمیکنند زیرا ممکن است از آنها دوری کنند.
- شما میتوانید چنین تله هایی را در بسیاری از تولیدکنندگان پیدا کنید، اگرچه گاهی اوقات افراد تله های موجود را اصلاح میکنند، به عنوان مثال با پهنتر کردن یک تله با فک باریک. میتوانید این کار را با جوش دادن یک نوار فلزی در امتداد فک تله انجام دهید تا عرض آن بزرگتر شود (این فرآیند لمینیت نامیده میشود).
2. کایوت درست را که باعث تمام خسارت شده است، هدف قرار دهید
ممکن است کایوتهای زیادی در منطقه وجود داشته باشند و در نهایت بتوانید تعداد زیادی از خانوادههای آنها را که خسارتی وارد نکردهاند، بگیرید. بنابراین ممکن است لازم باشد قبل از گرفتن مجرم، چند کایوت را به دام بیندازید.
- کایوتهایی که دامها را میکشند، معمولاً کایوتهای نر در دوران اوج زندگی خود (بین سنین 3 تا 5 سال) هستند. معمولاً نر غالب مقصر است، مگر اینکه فقط خوکهای کوچک یا مرغها مرده باشند.
- افسانههایی وجود دارد مبنی بر اینکه آسیبرسانترین کایوتها، کایوتهای مادهی پیر با تولههایشان هستند، اما این اغلب درست نیست.
3. هنگام گرفتن کایوت، سن و جنسیت آن را بررسی کنید
این به شما کمک میکند تا مشخص کنید که آیا کایوت نری را که احتمالاً در سن آسیب زننده است، گرفتهاید یا خیر.
- شما میتوانید با نگاه کردن به ساییدگی دندانهای یک کایوت، سن او را به بهترین شکل تعیین کنید. به ساییدگی دندانهای پیشین جلویی نگاه کنید. این دندانها بین دندانهای نیش قرار دارند. اگر دندانهای پیشین دارای لوبهای گرد باشند، کایوت احتمالاً جوان است. با این حال، بسیار مراقب باشید! کایوتها میتوانند بسیار خطرناک باشند. این کار را از یک متخصص حیات وحش بخواهید.
- کایوتها در سنین اوج آسیبرسانی معمولاً دندانهای پیشین خود را ساییده و فاقد لوبهای گرد هستند. دندانهای آنها در قسمت بالا صاف است.
4. قوانین و مقررات را رعایت کنید
ادارات حفاظت از محیط زیست ایالتهای مختلف معمولاً قوانین و مقرراتی برای به دام انداختن کایوتها دارند.مطمئن شوید که آنها را دنبال میکنید.
حتما بخوانید: عجیب ترین حیوانات واقعی و خاص جهان که تاکنون ندیده اید
- اگرچه این موارد میتوانند در هر ایالت متفاوت باشند، اما برخی از نمونهها مقرراتی هستند که تلهها باید روزانه مورد توجه قرار گیرند، باید از فلز با فکهای صاف یا لاستیکی ساخته شوند و باید با نام و آدرس کاربر برچسب گذاری شوند.
- به طور کلی، شما نمیتوانید تله هایی را در مسیرهایی که توسط انسانها یا حیوانات خانگی مانند سگها و گربهها استفاده میشود، قرار دهید. برخی ایالتها الزامات اطلاعرسانی دارند. برای مثال، قبل از قرار دادن تله در ملک دیگران، باید اجازه بگیرید.
قسمت 2: تنظیم تله
1. مکانهایی را پیدا کنید که کایوت قبلاً در آنجا بوده است
شما میخواهید تله را در مکانی قرار دهید که احتمالاً کایوت آسیبرسان در آنجا گرفتار شود. کایوتها به بازگشت به همان مناطق معروف هستند. بنابراین به دنبال مکانهایی باشید که قبلاً در آنها مشکلاتی رخ داده است.
- مراقب ردپای کایوت (قدیمی و جدید) و فضولات روی زمین، به خصوص نزدیک مراتع باشید. این مکان خوبی برای تلهگذاری برای کایوت است. به طور مشابه، میتوانید تله را در منطقهای که کایوت لاشه حیوان را رها کرده است، قرار دهید. فضولات کایوت کوچک هستند. آنها معمولاً کمی بزرگتر از یک سیگار برگ هستند و وقتی نو هستند، سیاه رنگ هستند.
- مکانهای خوب برای نصب تله های کایوت شامل مسیرهای مزرعه یا دام، در لبه مزرعه، در تقاطع نردهها، جایی که مسیرهای مزرعه از دروازهها عبور میکنند و در زمینهای باز است. تله های کایوت را زیر درختان یا در مقابل علفهای هرز یا بوتههای بلند قرار ندهید زیرا کایوتها دوست ندارند به چنین مکانهایی نزدیک شوند.
2. زمین های مرتفع یا بالای تپهها را انتخاب کنید
این مکانها مکانهای خوبی برای تلهگذاری هستند زیرا مناطقی هستند که کایوتها دوست دارند به آنجا رفت و آمد کنند و احتمال کمتری وجود دارد که راکونها و سایر موجودات کوچک در تله شما گیر بیفتند.
- تله را در جهت باد مسیر کایوتی که هدف قرار دادهاید، قرار دهید. این کار باعث میشود کایوتی بوی طعمه شما را حس کند. یا میتوانید چندین تله را طوری قرار دهید که تمام جهات باد را ثبت کنند.
- قبل از کار گذاشتن تله، سگها و گربهها را مهار کنید. شما نمیخواهید که در نهایت یک سگ یا گربه در تلهتان گیر بیفتد و احتمالاً آنها نیز به سمت تله کشیده میشوند. بنابراین، قبل از کار گذاشتن تله، مطمئن شوید که سگها و گربهها آزادانه پرسه نمیزنند.
3. از یک تلهی خاکی استفاده کنید
این یک تلهی رایج برای به دام انداختن کایوتها است. تنها چیزی که نیاز دارید چند ابزار است: ماله، چکش یا تیشه، الک، پارچهی زانو زدن مربعی 3 فوتی و یک سطل.
حتما بخوانید: تفاوت تمساح و کروکودیل چیست
- تلهها با فنرهای مارپیچی یا کابلی برقی یا کابلی بدون برق عرضه میشوند. همه میتوانند برای گرفتن کایوتها کار کنند. تله گودال خاکی به این دلیل کار میکند که کایوتها فکر میکنند گودالی است که حیوان دیگری در آن غذا دفن کرده است.
- این مجموعه دارای طعمه یا طعمه مصنوعی در سوراخ است تا کایوت را جذب کند. مطمئن شوید که کشش کفه ای در تله وجود دارد. حدود 4 پوند مقدار مناسبی برای کشش کفه ای است. میتوانید بطریهای پلاستیکی خالی را با شن پر کنید و در کفه قرار دهید تا کشش کفه ای ایجاد شود.
4. یک گودال حفر کنید
گودال باید حدود 10 سانتیمتر قطر و 20 سانتیمتر عمق با زاویه 45 درجه داشته باشد. بهتر است زیر چمن حفر شود تا بتواند به عنوان پشتیبان عمل کند.
- خاک سوراخ را روی پارچه زانویی بریزید. تله را در فاصله 5.1 تا 7.6 سانتیمتر (2 تا 3 اینچ) از سوراخ قرار دهید تا بتوانید اندازه حفر بستر تله را تعیین کنید.
- سوراخ دیگری به اندازه کافی عریض برای تله و میخها، حدود یک اینچ بالاتر از سطح زمین حفر کنید.
5. تله را در سوراخ قرار دهید
سطح تله را صاف و تراز کنید. تله را با یک میخ که از محل اتصال روی چرخان عبور میدهید، محکم کنید. از یک میخ تقویتکننده میلهای به قطر 1.6 سانتیمتر ( 5/8 اینچ) استفاده کنید.
- وقتی میخ در زمین قرار گرفت، خاک سست را از پارچه زانو زدن روی تله بریزید. آن را در خاک بپیچانید. تله باید حدود یک اینچ زیر زمین باشد. یک پوشش ظرف نصب کنید تا خاک از فنرهای تله دور بماند. شما به یک پوشش ظرف متخلخل نیاز دارید. توری جین یا فایبرگلاس میتواند مناسب باشد.
- پوشش را برش دهید تا زیر فکها و روی ظرف تله جا شود. خاک سست را در اطراف تله و روی انتهای پوشش ظرف بریزید. با محکم کردن خاک اطراف تله، آن را محکم در بستر قرار دهید. حالا ¼ تا ½ اینچ خاک خشک را روی تله الک کنید.
- قرار دادن تله در بستر به این معنی است که تله را محکم در سوراخ قرار میدهید و زیر آن را با یک تکیهگاه محکم محکم میکنید تا اگر کایوت به جای ظرف روی قسمتهای دیگر تله پا گذاشت، تله جابجا نشود. شما میخواهید محصول نهایی شبیه حیوانی باشد که سوراخ را کنده است.
6. به جای آن از تله های تخت استفاده کنید
این تلهها، تله های بو-استوک نیز نامیده میشوند و برای به دام انداختن کایوتها در امتداد مسیرها یا جادهها استفاده میشوند.
حتما بخوانید: 21 حیوان شگفت انگیزی که تغییر رنگ و شکل می دهند
- یک توده علف در منطقهای که کایوت از فضولاتش استفاده کرده است پیدا کنید. شما به یک طعمه بزرگ نیاز دارید تا توجه کایوت در حال عبور را جلب کند. طعمه را عمود بر مسیر کایوت قرار دهید.
- همانطور که روی گودال خاک میریزید، روی تخت را هم بپوشانید و بپوشانید. روی برزنت را با علف خشک، برگ یا کود خشک گاو یا گوسفند که از الک رد شده، بپوشانید.
7. از یک مجموعه کور استفاده کنید
مجموعههای کور گاهی اوقات به عنوان آخرین راه حل استفاده میشوند. مجموعه را در منطقهای قرار دهید که رد کایوت وجود دارد، گویی کایوت از روی چیزی مانند حصار پریده است.
- نقطه کور را مانند یک تله مسطح بپوشانید و پنهان کنید. تله را در جایی قرار دهید که کایوت هنگام پریدن از روی حصار به زمین برخورد میکند.
- تله را با دقت پنهان کنید و چوبهای کوچکی را در دو طرف آن قرار دهید تا کایوت را به سمت آن هدایت کنید. معمولاً در یک تله کور از طعمه یا طعمه مصنوعی استفاده نمیکنید، زیرا هدف این است که کایوت از روی حصار به داخل تله بپرد.
قسمت 3: گرفتن کایوت
1. طعمه، طعمه مصنوعی یا عطر اضافه کنید
بهتر است به جای فقط یک طعمه، دو یا چند طعمه مصنوعی در سوراخ قرار دهید. با این حال، به چیزی نیاز دارید که کایوت را به سمت تله بکشد.
- طعمههای گوشتی آلوده (سگ آبی، گربه دمکوتاه، گاو یا راسو) انتخابهای محبوبی هستند. اما این انتخابها ممکن است در هوای گرم خوب عمل نکنند.
- طعمههای تجاری ممکن است نسبت به طعمههای گوشتی کثیفکاری کمتری داشته باشند. طعمههای تجاری حاوی بوهایی هستند که کایوتها دوست دارند، مانند کرچک بیور یا مشک تونکین. برخی از آنها همچنین حاوی اسانس اسکنک هستند زیرا این اسانس کایوتها را جذب میکند. تلهگذاران کایوت اغلب دستور العملهای خاص خود را دارند. یک طعمه خانگی با شکستن چهار دوجین تخم مرغ در یک ظرف گالنی از تخم مرغهای فاسد استفاده میکند. آنها را هم بزنید و بگذارید چند ماه بماند.
- همچنین میتوانید یک توپ پشم گوسفند را در سوراخ قرار دهید و طعمههای مصنوعی را روی آن بریزید. علاوه بر فضولات کایوت، میتوان از طعمههای مصنوعی غده کایوت، ادرار روباه قرمز یا ادرار کایوت نیز استفاده کرد.
2. کایوت را از تله خارج کنید
بعضی از تلهها کشنده هستند. آنها با قرار دادن طنابی دور سر حیوان کار میکنند. اما در موارد دیگر، کایوت ممکن است زنده به دام افتاده باشد. برای خارج کردن کایوت از تله از یک متخصص کمک بگیرید. کایوتهای به دام افتاده بسیار خطرناک هستند.
حتما بخوانید: چگونه از حمله خرس در امان باشیم؟
- بسیاری از حوزههای قضایی الزام میکنند که کایوت پس از تلهگذاری، معدوم شود. برخی دیگر ممکن است مکانهایی را برای بردن آن پیشنهاد دهند. با اداره حیات وحش یا حفاظت از محیط زیست محلی خود تماس بگیرید.
- هنگام برخورد با کایوت، لباس ضخیم و دستکش محافظ بپوشید. توجه داشته باشید که کایوتها میتوانند ناقل هاری و سایر بیماریها باشند.
3. تله را تمیز کنید
میتوانید تله کایوت را با شلنگ فشار قوی در کارواش تمیز کنید. قبل از استفاده مجدد از تله پس از گرفتن کایوت (یا هر حیوان دیگری)، باید آن را تمیز کنید.
- یک راه دیگر استفاده از آب گرم و صابون است. تله را در آن خیس کنید. سپس تله را با یک برس سفت بسابید.
- تله را با آب تمیز بشویید. آن را بیرون آویزان کنید تا خشک شود. نیازی به رنگ کردن یا واکس زدن تله نیست، مگر اینکه در زمستان از آن استفاده شود و نمک روی آن بریزد.
- کریستالهای چوب کنده درختان، رنگهای تجاری هستند که برای جلوگیری از زنگزدگی در تلهها استفاده میشوند. رنگ را در یک ظرف بزرگ آب بریزید. آن را گرم کنید تا بجوشد. تلهها را به آب جوش اضافه کنید تا قهوهای یا سیاه شوند.
قسمت 4: یافتن جایگزینهایی برای تلهگذاری
1. حل اختلافات کایوتها بدون تلهگذاری
برخی از گروههای حقوق حیوانات، تلهگذاری کایوتها را غیرانسانی میدانند.
- آنها برنامههای آموزشی در مورد چگونگی حل و فصل اختلافات کایوتها دارند.غذا و آب را از کایوت دور نگه دارید. کایوتها اغلب به دلیل گرسنگی یا تشنگی به محله شما جذب میشوند. غذا میتواند یک کایوت را به محله شما جذب کند. چیزهایی مانند زبالههای غیرقابل کنترل، تودههای کمپوست و غذای حیوانات خانگی ممکن است یک کایوت را به آنجا بکشاند. از شر چنین چیزهایی خلاص شوید، و کایوت ممکن است به جای دیگری برود.
- آب به اندازه غذا، کایوتها را به خود جذب میکند. بنابراین دریاچههای مصنوعی، آبیاری و ظروف آب حیوانات خانگی، همه چیزهایی هستند که میتوانند کایوتها را به محله شما بکشانند.
2. کایوت را مهآلود کنید تا ترس از انسانها را در کایوت القا کنید
کایوتها به انسانها عادت کردهاند. هدف این است که آنها را از مواجهه دوباره با انسانها بترسانید.
- وقتی یک کایوت میبینید، خیلی بلند صحبت کنید. برای مثال، میتوانید فریاد بزنید یا از دستگاههای تولید صدای خانگی استفاده کنید.
- خودتان را تا حد امکان بزرگ نشان دهید (صاف بایستید و دستانتان را تکان دهید.)
3. حصارکشی کنید
اگر میخواهید کایوت را از دام دور نگه دارید، میتوانید از حصارهایی استفاده کنید که کایوت را بترساند.
حتما بخوانید: 15 تا از حیوانات منقرض شده زیبا و ترسناک عصر مدرن و ماقبل تاریخ
- برای مثال، اگر فاصله توریها کمتر از 6 اینچ (15.2 سانتیمتر) و فاصله عمودی آنها کمتر از 4 اینچ باشد، حصارهای توری که در وضعیت خوبی باشند، جلوی تعداد زیادی کایوت را میگیرند.
- حصارکشی برقی نیز میتواند مؤثر باشد، اما برای نگهداری آن به نیروی کار بیشتری نیاز است.
4. از یک حیوان نگهبان استفاده کنید
گاهی اوقات افرادی که سعی در محافظت از دامها دارند، از یک سگ نگهبان دام استفاده میکنند. این سگی است که برای دفع شکارچیان پرورش داده میشود. کایوتها معمولاً به دلیل اندازه و قدرتشان از سگهای بزرگتر از خود میترسند.
- رایجترین سگهای نگهبان دام، گریت پیرنه، کوموندور، آناتولین شپرد و آکباش هستند.
- سگها باید آموزش ببینند. استفاده از یک سگ آموزش ندیده به عنوان حیوان نگهبان برای سگ بسیار خطرناک خواهد بود.
- اگرچه بعید است که کایوتها بخواهند با سگهای بزرگ و سنگین بجنگند، اما کایوتها ممکن است سگ نگهبان شما را فریب دهند تا آنها را تا تلهای که چندین کایوت در آن وجود دارد، دنبال کند. با سگ نگهبان خود بمانید، بگذارید کایوت را بترساند اما اجازه ندهید که کایوت را دنبال کند.
نکات و هشدارها
- تله های زنگزده به سرعت تله های سالم عمل نمیکنند.
- پوشیدن دستکش هنگام کار گذاشتن تله احتمالاً ضروری نیست زیرا کایوتها برای از بین بردن بوی انسان استفاده میشوند و دستکشها میتوانند بوهای دیگر را به تله منتقل کنند.
- ممکن است در منطقهای که کایوت قبلاً شکار کرده است، به سه یا چهار تله نیاز داشته باشید.
- به فرزندان خردسال خود بگویید که هرگز به کایوتها نزدیک نشوند یا آنها را نوازش نکنند. کایوتها از بچهها کمتر از بزرگسالان میترسند.
- هرگز حیوانات خانگی خود را شبها بدون نظارت در فضای باز رها نکنید. کایوتها در طول شب فعالتر هستند و عاشق شکار حیوانات خانگی هماندازه خود، به خصوص حیوانات خانگی کوچکتر که در معرض خطر بیشتری هستند، میباشند.
سخن آخر
در نهایت، به دام انداختن کایوت نیازمند آمادگی، دقت و رعایت اصول ایمنی است تا هم از بروز خطر برای انسانها و حیوانات خانگی جلوگیری شود و هم این کار به شکلی مسئولانه انجام گیرد. انتخاب تله مناسب، نصب صحیح آن، استفاده از طعمه مؤثر و توجه به قوانین محلی از مهمترین نکاتی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. همچنین در بسیاری از موارد، استفاده از روشهای پیشگیرانه مانند حذف منابع غذا، ایجاد حصار یا کمک گرفتن از متخصصان حیاتوحش میتواند راهکاری کمخطرتر و انسانیتر باشد. با آگاهی و برنامهریزی درست، میتوان تعادلی میان حفاظت از محیط زندگی و احترام به حیات وحش برقرار کرد.
مطالب مرتبط:
جگوار سیاه و پلنگ سیاه چه تفاوت هایی با هم دارند
معرفی 25 نژاد سگ وحشی و خطرناک در جهان
دیدگاه ها