اوتیسم چیست؛ علائم اوتیسم در کودکان و نحوه تشخیص آن

اوتیسم چیست؛ علائم اوتیسم در کودکان و نحوه تشخیص آن اوتیسم یا درخود ماندگی یک اختلال رفتاری پیچیده است. افراد مبتلا به اوتیسم دارای رفتارهای خشک و تکراری اند و در کسب مهارت های اجتماعی دچار مشکل هستند.

اوتیسم (به انگلیسی: Autism) یک بیماری بلکه اختلالی است که در روند رشد بوجود می آید و بصورت مشکلاتی در برقراری ارتباطات اجتماعی بروز پیدا می کند. افراد دارای اوتیسم رفتارهای محدود و تکراری از خود نشان می دهند.

پدرها و مادرهایی که کودکانی با اختلال اوتیسم دارند با شناخت و بررسی رفتارهای فرزند خود می توانند در 3 سال ابتدای زندگی فرزند خود، به آن پی ببرند. اما این احتمال نیز وجود دارد که اطرافیان نزدیک فرد مبتلا به اوتیسم تا زمان بزرگسالی به وجود چنین اختلالی پی نبرند. 

با استناد به آمارهای سازمان جهانی بهداشت از هر 160 تن یک نفر مبتلا به اوتیسم است و همچنین با توجه به تحقیقات صورت گرفته توسط مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ایالت متحده در سال 2018 از بین هر 59 کودک، یکی از آنها با اختلال اوتیسم دست و پنجه نرم می کند. 

اینکه دقیقا چه اتفاقی در مغز رخ می دهد که فرد دچار اوتیسم می شود به روشنی مشخص نیست، اما می توان گفت اوتیسم در سلول های عصبی و سیناپس ها تغییراتی بوجود می آورد.  همچنین محققین در این زمینه پی برده اند که عوامل محیطی و مسائل ژنتیکی در رابطه با بروز اختلال اوتیسم نقش دارند. 

مطالعات نشان داده اند که عفونت های دوران بارداری مانند سرخجه، مسمومیت های دارویی و همچنین مصرف الکل و مواد مخدر در بروز اختلال اوتیسم مؤثرند. علاوه براین ها آلودگی به سموم کشاورزی و همچنین آلودگی هوا در دوران بارداری به بوجود آمدن اختلال اوتیسم کمک می کند.

حدود 30% از افراد مبتلا به اوتیسم از کم توانی ذهنی رنج می برند، اما نیمی از کودکان مبتلا به اوتیسم دارای ضریب هوشی بالاتر از متوسط هستند.

اوتیسم چیست؟

تشخیص اوتیسم  

اوتیسم محدود به گروه نژادی خاص و یا طبقه اجتماعی خاصی نیست و این اختلال را در تمامی قشرهای جامعه می توان دید. اما در برخی کشورهای در حال توسعه و گروه های اقلیتی ممکن است دیرتر به وجود آن پی برده شود.

نشانه هایی که می توانند به شناخت اختلال اوتیسم کمک کنند عبارتند از:

  • ناتوانی فرد در برقراری ارتباطات اجتماعی
  • نشان دادن حساسیت به نور و صدا و حتی سکوت
  • بروز رفتارهای پرخاشگرایانه
  • پرهیز از برقرار کردن ارتباطات چشمی 
  • حرکات غیر عادی بدن یا صورت
  • داشتن لحن یکنواخت در هنگام مکالمه
  • تاخیر در کسب مهارت سخن گفتن

فرد مبتلا به اوتیسم ممکن است همه و یا فقط بخشی از نشانه های ذکر شده از خود بروز دهد و همچنین این علائم در افراد مختلف دارای شدت و ضعف متفاوتی است.

درمان اوتیسم

تا به امروز نمی توان درمان قطعی برای اختلال اوتیسم ذکر کرد. اما اگر هرچه زودتر اختلال اوتیسم تشخیص داده شود و فرد مبتلا تحت درمان کادر پزشکی با دانشی قرار گیرد شرایط برای بهبودی بهتر و سریع تر فرد مهیا می شود.

نکاتی در رابطه با اختلال اوتیسم

آیا اوتیسم ارثی است؟

شایعاتی مبتنی بر به ارث رسیدن اختلال اوتیسم از والدین به فرزندان بطور مستقیم مطرح است، در این باره می توان گفت که نقش ژن ها در بروز اختلال اوتیسم تأیید شده اما از آنجایی که اوتیسم را نمی توانیم در دسته بیماری ها قرار دهیم و صرفا یک اختلال بوجود آمده در سیستم عصبی فرد است بنابراین موضوع ارثی بودن آن منتفی است.

شایعه رابطه اوتیسم با واکسیناسیون

در 20 سال گذشته موضوعاتی در زمینه رابطه واکسن های 3گانه سرخک، اوریون، سرخجه با افزایش احتمال ابتلا به اختلال اوتیسم مطرح شد و این موضوع دلیلی بر بی اعتمادی جامعه به واکسیناسون را رقم زد، اما با تحقیقات صورت گرفته توسط سازمان نظام پزشکی بریتانیا صحت چنین ارتباطی غیر علمی  اعلام شد و مجوز پزشکی مطرح کننده این موضوع، باطل شد.